LECZENIE LĘKÓW 1 - CZYM JEST LĘK?

 Lęk różni się od strachu, kiedy odczuwasz strach jest on zazwyczaj skierowany  na jakiś konkretny zewnętrzny  przedmiot  lub sytuację. Zdarzenie, którego się boisz, mieści się zazwyczaj w granicach możliwości: niedotrzymanie terminu, egazamin itd. Natomiast kiedy doświadczasz lęku , często nie potrafisz okreslić co jest jego przedmiotem.

Lęk jest skierowany bardziej do wewnątrz niż na zewnątrz, wydaje się , że jest to reakcja na niejasne, odległe, nierozpoznane zagrożenie (lęk przed utratą kontroli, że stanie sie coś złego)

Lęk jest to reakcja fizjologiczna, behawioralna, psychologiczna. Na poziomie fizjologicznym lęk może obejmować reakcje somatyczne, takie jak gwałatowne bicie serca, napięcie mięśni, nudności, suchość w ustach , pocenie się.  Na poziomie behawioralnym lęk odbiera zdolność do działania, radzenia sobie z codziennymi sytuacjami, wyrażania własnego stanowiska. Z psychologicznego punktu widzenia lęk to subiektywny stan obawy i niepokoju. W najskrajniejszej postaci może on sprawić, że będziesz czuł się sobie obcy, będziesz bał się śmierci lub popadnięcia w obłęd.

Kompletny program lęczenia zaburzenia lękowego musi działać na wszystkie trzy poziomy (fizjologiczny, behawioralny, psychologiczny) i zmierzać do:

  • redukcji fizjologicznej reaktywności
  • eliminacji zachowań unikających
  • zmiany subiektywnej interpretacji  (czyli mowy wewnętrrznej, które utrwalaja stan lęku i zamartwiania się).

Lęk może pojawiać się w różnych postaciachi na różnym poziomie intensywności. Lęk, który pojawia się nie wiadomo skąd  nazywamy lękiem niezwiązanym, w cięższych przypadkam napadem paniki. Jeśli doświadczasz co najmniej czterech spośród  poniżej podanych objawów  to masz napad paniki:

  • skrócenie oddechu
  • kołatanie serca, szybkie , nieregularne bicie serca
  • drżenie lub dygotanie
  • pocenie się
  • dławienie się
  • nudności lub dolegliwości żołądkowe
  • odrętwienie
  • zawroty głowy lub zaburzenia równowagi
  • poczucie obcości samego siebie lub oddzielenia się od siebie
  • uderzenia gorąca
  • lęk przed umieraniem
  • lęk przed popadnięciem w obłęd

Często lęk może wywoływać samo myślenie o określonej sytuacji. Kiedy martwisz się,  co mogłoby się zdarzyć, kiedy lub jeśli będziesz musiał zmierzyć się  z jedną ze swych sytuacji fobicznych, doświadczasz tego , co określa się mianem lęku antycypacyjnego. W łagodniejszej wersji trudno go odróżnic od zwykłego martwienia się.

Istnieje różnica między lękiem spontanicznym, a  antycypacyjnym. Spontaniczny lęk na ogół pojawia się nie wiadomo skąd, szybko dochodzi do najwyższego poziomu nasilenia, a następnie stopniowo ustępuje. Szczyt zostaje osiągnięty zazwyczaj w ciagu 5 minut, po czym następuje okres stopniowego  spadku nasilenia trwajacy godzinę lub dłużej. Natomiast lęk antycypacyjny narasta stopniowo, powoli w reakcji na zagrażająca sytuację, a następnie szybko opada. Możesz "zamartwiać się na smierć " z jakiegoś powodu godzinę lub dłużej, a następnie puścić wolno to zamartwianie się, gdy znajdziesz coś innego, co cię zaabsorbuje.

 

Metody terapii:

 W leczeniu fobii społecznej  zalecane jest  podjęcie psychoterapii, zgłoszenie sie do lekarza psychiatry w  celu ustalenia  zasadności  terapii farmakologicznej, treningi umiejętności społecznych, asertywności i inne treningi psychologiczne .

Lęk i Fobia. Praktyczny podrecznik dla osób z zaburzeniami lękowymi. Edmund J. Bourn , Wydawnictwo Uniwersytetu Jagielońskiego , s.14

 

Zapraszamy na naszą stronę na google plus

 

logo przeciwdzialanie narkomaniiCeryfikat ISO 1136/06/2013/J/C na okres 2013-2015

  Leczenie uzależnień, DDA w ramach współpracy  ze

STOWARZYSZENIEM STRATEGIA  tel. 609 171 715

 

 

 

 

 

 

 

Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Aby dowiedzieć się więcej zapoznaj się z naszą polityką prywatności.

Zgadzam się na używanie plików cookies na tej stronie